Recensies

Lemony Snickets afschuwelijke avonturen – Het treurige tweede boek

Nu moet ik je wel waarschuwen: als je dit boek hebt opengeslagen in de hoop te horen dat de kinderen nog lang en gelukkig leefden, kun je het maar beter meteen weer dichtdoen en iets anders gaan lezen.

Het treurige tweede boek is het tweede deel in de boekenreeks ‘Lemony Snickets afschuwelijke avonturen’. De boeken in deze reeks zijn geschreven door Lemony Snicket, pseudoniem van Daniel Handler. Dit boek heb ik tijdens de leeschallenge van Kinderboekenjuf.nl gewonnen. Ingrid, nogmaals bedankt voor dit boek!
Voordat ik in dit deel van het boek begon, heb ik eerst Het ellendige eerste boek van deze boekenreeks gelezen. Daarvan is al eerder een recensie op mijn website verschenen.

IMG_2009Over dit boek
Het treurige tweede boek gaat verder waar Het ellendige eerste boek gestopt is. Na het ellendige einde van het eerste boek, zijn de kinderen Baudelaire voor korte tijd weer even bij meneer Poe totdat hij een nieuw onderkomen voor ze gevonden heeft. Ditmaal zijn ze welkom bij dr. Montgomery. Dr. Montgomery is de broer van de vrouw van de neef van de overleden vader van de kinderen. De kinderen hebben het ontzettend naar hun zin bij dr. Montgomery, die ze oom Monty mogen noemen. Ze mogen zelfs met oom Monty mee op belangrijke reis naar Peru. Niet veel later neemt oom Monty een nieuwe assistent aan. Deze assistent doet de kinderen Baudelaire verdacht veel denken aan graaf Olaf. Als dat maar goed gaat…

Wat vind ik ervan?
Dit boek heb ik weer met ‘plezier’ gelezen. Plezier staat tussen aanhalingstekens, want eigenlijk is dit niet het goede woord. Tijdens het lezen heb je te doen met de kinderen Baudelaire. Je weet namelijk al dat ze het in het eerste deel niet makkelijk hebben gehad en je hoopt dat zij bij oom Monty een prettig leven tegemoet zullen gaan. Alles waarvan je hoopt dat het niet zal gaan gebeuren, overkomt de kinderen toch. Dit verhaal grijpt je wederom vast en je bent benieuwd naar het verloop.
Het boek eindigt met een brief van Lemony Snicket waarin hij verwijst naar het derde boek in deze serie. Het derde boek staat inmiddels op mijn verlanglijstje om aan te schaffen. Zal het ooit nog goed gaan komen voor de kinderen Baudelaire?

Recensies

Lemony Snickets afschuwelijke avonturen – Het ellendige eerste boek

Als jij van verhalen met een happy end houdt, kun je beter een ander boek lezen. Niet alleen loopt dit boek niet goed af, het begint niet eens goed en er gebeurt ook weinig goeds in het midden.

Het ellendige eerste boek is het eerste deel in de boekenreeks ‘Lemony Snickets afschuwelijke avonturen’. De boeken in deze reeks zijn geschreven door Lemony Snicket, pseudoniem van Daniel Handler.
Deze boekenreeks bestaat uit dertien boeken die sinds 1999 uitgegeven zijn. Inmiddels zijn de boeken vertaald in 41 talen en zijn er wereldwijd meer dan 60 miljoen boeken over de toonbank gegaan. De boekenreeks is sinds 2017 ook een succesvolle Netflixserie en daarom worden de boeken opnieuw uitgegeven door Uitgeverij Lannoo.

Het ellendige eerste boek

Over dit boek
In de quote lees je hoe Het ellendige eerste boek van Lemony Snicket begint. Dit boek vertelt het verhaal van Violet, Claus en Roosje Baudelaire. Deze kinderen zijn na een brand hun ouders verloren en zijn dus weeskinderen geworden. Meneer Poe beheert de erfenis van de ouders van de kinderen en moet bepalen bij wie de kinderen ondergebracht worden. Wanneer Violet meerderjarig wordt, zullen de kinderen over het enorme fortuin van hun ouders kunnen beschikken, maar tot zij oud genoeg zijn, zal de bank voor het fortuin zorgen. Meneer Poe heeft geregeld dat de kinderen zullen worden grootgebracht door een ver familielid, graaf Olaf. Graaf Olaf blijkt echter uit te zijn op het familiefortuin en laat de kinderen hard werken in het huis. Graaf Olaf heeft een gemeen plan bedacht om over het familiefortuin te kunnen beschikken. Zal zijn plan gaan werken?

Wat vind ik ervan?
Ondanks dat dit een ellendig boek is met een afschuwelijk avontuur, heb ik dit boek met genoegen gelezen. Het verhaal grijpt je en je wilt weten hoe het met de kinderen Baudelaire zal gaan. Je hoopt dat zij goed terecht gaan komen en dat zij, ondanks hun grote verlies, een fijn leven gaan leiden. Elke keer als je denkt dat het goed gaat komen met de kinderen gebeurt er toch weer iets ellendigs.
Het boek eindigt met een brief van Lemony Snicket waarin hij verwijst naar het tweede boek in deze serie. Na het lezen van deze brief was ik dan ook meteen benieuwd naar het tweede boek.

Dit boek raad ik aan voor alle kinderen vanaf groep 5 die graag spannende, afschuwelijke en ellendige verhalen lezen. Ik denk dat dit boek hun zeker aan zal spreken.

Recensies

De waanzinnige boomhut van 39 verdiepingen

Afgelopen weekend las ik het boek De waanzinnige boomhut van 39 verdiepingen geschreven door Andy Griffiths en Terry Denton, vertaald door Edward van de Vendel.

Deel één (De waanzinnige boomhut van 13 verdiepingen) en deel twee (De waanzinnige boomhut van 26 verdiepingen) had ik al eerder dit jaar gelezen. Deel één en twee waren delen die ik binnen mum van tijd uit had.

IMG_1968

Ook dit deel had ik weer snel uit. Het boek blijft erg prettig lezen en de illustraties zorgen voor een goede balans tussen tekst en plaatjes. Wat ik erg leuk vind, is dat elk deel tot nu toe op dezelfde manier begint. Eerst stellen Andy en Terry zichzelf voor en vertellen ze waar ze wonen. Daarna worden de nieuwe verdiepingen geïntroduceerd en vervolgens begint het avontuur van het schrijven van het boek.

Ik kan mij heel goed voorstellen dat kinderen van deze leesboeken houden. Binnenkort ga ik ook weer het volgende deel van dit boek lezen. Misschien ga ik die zelfs wel proberen voor te lezen in de klas. Kijken of dat net zo leuk is als het zelf lezen van het boek.

 

Recensies

De waanzinnige boomhut van 26 verdiepingen

IMG_1450‘De waanzinnige boomhut met 26 verdiepingen’ geschreven door Andy Griffiths en Terry Denton, vertaald door Edward van de Vendel, was het derde boek wat ik las voor de ‘Leeschallenge’ van de Kinderboekenjuf.

In februari had ik deel één van deze serie gekocht op het Boekenfestijn in Ahoy Rotterdam. Dat eerste deel had ik binnen een dag uit en ik snapte heel goed dat de leerlingen uit mijn klas (groep 6) fan zijn van deze boeken. Na deel één gelezen te hebben, was ik ook benieuwd naar de rest van de serie. De waanzinnige boomhut met 26 verdiepingen moest dus wel op mijn TBR-lijst voor deze challenge terecht komen.

Dit boek las erg prettig. Het taalgebruik is fijn en de illustraties zijn mooi en grappig. Het leuke in dit deel is dat er wordt terugverwezen naar deel één en het boek doet ook een beroep op de vaardigheid van begrijpend lezen van de leerlingen. Er wordt terugverwezen naar wat er eerder in het boek is verteld, eventueel met paginanummer erbij, zodat mijn leerlingen (en andere kinderen die dit boek lezen) terug kunnen zoeken op de goede bladzijde.

Dit boek had ik weer snel uitgelezen, deel drie en deel vier staan ook al in mijn boekenkast op mij te wachten. Het leven van een juf die erg veel van (kinder)boeken lezen houdt….

Op een schaal van 0 tot 5 krijgt dit boek van mij een 4. Het is een leuk boek om te lezen.