Recensies

De waanzinnige boomhut van 39 verdiepingen

Afgelopen weekend las ik het boek De waanzinnige boomhut van 39 verdiepingen geschreven door Andy Griffiths en Terry Denton, vertaald door Edward van de Vendel.

Deel één (De waanzinnige boomhut van 13 verdiepingen) en deel twee (De waanzinnige boomhut van 26 verdiepingen) had ik al eerder dit jaar gelezen. Deel één en twee waren delen die ik binnen mum van tijd uit had.

IMG_1968

Ook dit deel had ik weer snel uit. Het boek blijft erg prettig lezen en de illustraties zorgen voor een goede balans tussen tekst en plaatjes. Wat ik erg leuk vind, is dat elk deel tot nu toe op dezelfde manier begint. Eerst stellen Andy en Terry zichzelf voor en vertellen ze waar ze wonen. Daarna worden de nieuwe verdiepingen geïntroduceerd en vervolgens begint het avontuur van het schrijven van het boek.

Ik kan mij heel goed voorstellen dat kinderen van deze leesboeken houden. Binnenkort ga ik ook weer het volgende deel van dit boek lezen. Misschien ga ik die zelfs wel proberen voor te lezen in de klas. Kijken of dat net zo leuk is als het zelf lezen van het boek.

 

Recensies

De Zombietrein

Sinds een paar jaar wordt er op mijn werk een keer per schooljaar een gedichtendag georganiseerd. Op deze dag zijn alle leerlingen van onze school bezig met gedichten en poëzie. De ene keer is dit aan de hand van een opdracht, de andere keer nodigen wij organisaties of schrijvers uit die voor bepaalde klassen een workshop geven.

Dit jaar kwam in mijn klas Edward van de Vendel langs. De leerlingen uit mijn groep kenden Edward van de Vendel voornamelijk door zijn vertaalwerk van De Waanzinnige Boomhut-serie, Julius Zebra en Koning Eddie. Maar na zijn bezoek, waren mijn leerlingen geïnteresseerd in andere boeken van Edward van de Vendel.

In de workshop die Edward van de Vendel in mijn groep gaf, stond hij uitgebreid stil bij stripgedichten. Voordat hij deze aan mijn leerlingen ging voorlezen, legde hij eerst uit wat stripgedichten waren, hoe je ze moest lezen en hoe ze gemaakt zijn. Vervolgens las hij aan mijn klas een aantal stripgedichten voor uit zijn ‘oude’ bundels Opa laat zijn tenen zien en Draken met stekkers. Elk gedicht las hij voor en vervolgens besprak hij deze met de leerlingen. Waar ging het gedicht over? Welk verhaal vertellen de striptekeningen? Hij eindigde dit onderdeel met enkele stripgedichten uit zijn nieuwste bundel De zombietrein. Mijn leerlingen waren hier inmiddels erg enthousiast over.

Wij hadden het geluk dat de leesconsulent van de bibliotheek ons bezocht en zij De zombietrein in onze klas achterliet om te lezen.

De zombietrein is een boek vol met gekke en mooie gedichten. Het leuke van deze gedichten is, is dat je ze meerdere keren kunt lezen en steeds weer andere dingen ontdekt. Nadat ik het boek zelf gelezen heb, rouleert het boek inmiddels door de klas omdat alle leerlingen het zelf ook heel graag willen lezen. Zelfs de leerlingen uit mijn klas die het minst van lezen houden, komen bij mij vragen om dit boek. Ik denk dat ik dit boek zelf maar aan ga schaffen, samen met de twee andere stripgedichtenbundels.

Recensies

Ik juich voor jou

IMG_1793Voor de leeschallenge van de Kinderboekenjuf las ik deze week het boek ‘Ik juich voor jou’. Dit is een boek waarin Edward van de Vendel gedichten heeft geschreven over atleten, stuntelaars, kampioenen en verliezers. Deze gedichten passen bij de illustraties die Wolf Erlbruch gemaakt heeft.

Zoals ik net al schreef, hebben de gedichten in dit boek allemaal een link met sport. Ze gaan over het willen presteren en de druk die dit met zich meebrengt, over het plezier in het sporten. Helaas vind ik niet alle gedichten in dit boek even aansprekend. In sommige gedichten worden te gecompliceerde zinnen gebruikt waardoor het gedicht lastig te begrijpen is. Dit merkte ik ook toen ik enkele gedichten voordroeg aan mijn klas.

De illustraties in dit boek zijn heel mooi gemaakt door Wolf Erlbruchs. Hij tekent dieren op een menselijke manier. Hierdoor lijkt het net of deze dieren écht de sport kunnen spelen die zij uitbeelden op de illustratie.

Mijn favoriete gedicht uit dit boekje is This varkentje. De boodschap van dit gedicht is, naar mijn mening, dat mensen moeten doen wat zij willen en zich niets moeten aantrekken van de mening van omstanders. Dit gedicht heb ik ook al meerdere keren gebruikt op mijn werk, onder andere in mijn klas bij de opening van de jaarlijkse gedichtendag bij ons op school en in mijn opleiding tot leescoördinator.

IMG_1794

Recensies

De waanzinnige boomhut van 26 verdiepingen

IMG_1450‘De waanzinnige boomhut met 26 verdiepingen’ geschreven door Andy Griffiths en Terry Denton, vertaald door Edward van de Vendel, was het derde boek wat ik las voor de ‘Leeschallenge’ van de Kinderboekenjuf.

In februari had ik deel één van deze serie gekocht op het Boekenfestijn in Ahoy Rotterdam. Dat eerste deel had ik binnen een dag uit en ik snapte heel goed dat de leerlingen uit mijn klas (groep 6) fan zijn van deze boeken. Na deel één gelezen te hebben, was ik ook benieuwd naar de rest van de serie. De waanzinnige boomhut met 26 verdiepingen moest dus wel op mijn TBR-lijst voor deze challenge terecht komen.

Dit boek las erg prettig. Het taalgebruik is fijn en de illustraties zijn mooi en grappig. Het leuke in dit deel is dat er wordt terugverwezen naar deel één en het boek doet ook een beroep op de vaardigheid van begrijpend lezen van de leerlingen. Er wordt terugverwezen naar wat er eerder in het boek is verteld, eventueel met paginanummer erbij, zodat mijn leerlingen (en andere kinderen die dit boek lezen) terug kunnen zoeken op de goede bladzijde.

Dit boek had ik weer snel uitgelezen, deel drie en deel vier staan ook al in mijn boekenkast op mij te wachten. Het leven van een juf die erg veel van (kinder)boeken lezen houdt….

Op een schaal van 0 tot 5 krijgt dit boek van mij een 4. Het is een leuk boek om te lezen.

Recensies

De jongen die met de dieren schaatste

IMG_1451Het tweede boek was ik voor de ‘Leeschallenge’ van de Kinderboekenjuf las, was: ‘De jongen die met de dieren schaatste’ geschreven door Edward van de Vendel & Beorn Nijenhuis.

Nadat ik in mijn klas een bezoek had gehad van schrijver Edward van de Vendel en hij dit boek voor mij achter liet, kon ik niet anders dan benieuwd zijn naar dit boek. Bij het doorbladeren zag ik al dat de prenten ontzettend mooi getekend zijn door Sanne te Loo. Elke prent is een plezier om naar te kijken.
Het verhaal zelf is ook heel mooi geschreven. Door het verhaal en door de prenten zit je gelijk in het verhaal en ben je benieuwd naar het leven van Beorn. Het verhaal is op een fijne manier geschreven.

De boodschap die dit boek meegeeft is dat je nooit moet stoppen met dromen en dat is een boodschap die ik ook graag aan mijn leerlingen mee wil gaan geven. Dit boek ga ik ook zeker voorlezen in mijn groep 6.

Op een schaal van 0 tot 5 krijgt dit boek van mij een 4. Het is een fijn leesbaar boek met ontzettend mooie prenten.