Recensies

De Zombietrein

Sinds een paar jaar wordt er op mijn werk een keer per schooljaar een gedichtendag georganiseerd. Op deze dag zijn alle leerlingen van onze school bezig met gedichten en poëzie. De ene keer is dit aan de hand van een opdracht, de andere keer nodigen wij organisaties of schrijvers uit die voor bepaalde klassen een workshop geven.

Dit jaar kwam in mijn klas Edward van de Vendel langs. De leerlingen uit mijn groep kenden Edward van de Vendel voornamelijk door zijn vertaalwerk van De Waanzinnige Boomhut-serie, Julius Zebra en Koning Eddie. Maar na zijn bezoek, waren mijn leerlingen geïnteresseerd in andere boeken van Edward van de Vendel.

In de workshop die Edward van de Vendel in mijn groep gaf, stond hij uitgebreid stil bij stripgedichten. Voordat hij deze aan mijn leerlingen ging voorlezen, legde hij eerst uit wat stripgedichten waren, hoe je ze moest lezen en hoe ze gemaakt zijn. Vervolgens las hij aan mijn klas een aantal stripgedichten voor uit zijn ‘oude’ bundels Opa laat zijn tenen zien en Draken met stekkers. Elk gedicht las hij voor en vervolgens besprak hij deze met de leerlingen. Waar ging het gedicht over? Welk verhaal vertellen de striptekeningen? Hij eindigde dit onderdeel met enkele stripgedichten uit zijn nieuwste bundel De zombietrein. Mijn leerlingen waren hier inmiddels erg enthousiast over.

Wij hadden het geluk dat de leesconsulent van de bibliotheek ons bezocht en zij De zombietrein in onze klas achterliet om te lezen.

De zombietrein is een boek vol met gekke en mooie gedichten. Het leuke van deze gedichten is, is dat je ze meerdere keren kunt lezen en steeds weer andere dingen ontdekt. Nadat ik het boek zelf gelezen heb, rouleert het boek inmiddels door de klas omdat alle leerlingen het zelf ook heel graag willen lezen. Zelfs de leerlingen uit mijn klas die het minst van lezen houden, komen bij mij vragen om dit boek. Ik denk dat ik dit boek zelf maar aan ga schaffen, samen met de twee andere stripgedichtenbundels.

Recensies

Winterdieren

IMG_1832.JPG

Afgelopen week las ik in mijn klas het boek ‘Winterdieren’ geschreven door Bibi Dumon Tak. Bibi schrijft allemaal non-fictie boeken, zij zegt de werkelijkheid nodig te hebben om verhalen te kunnen schrijven.

In het boek ‘Winterdieren’ worden de dieren besproken die op de Noordpool en de Zuidpool wonen. Van de wolf tot de walrus en van de keizerspinguïns tot de zuidelijke zeeolifant. Elk dier krijgt een plekje in dit boek. In een verhaal wat ongeveer twee pagina’s beslaat, worden over alle dieren feiten verteld. Wat Bibi Dumon Tak heel leuk gedaan heeft, is dat deze feiten in een verhaal verborgen zitten. Je hebt het idee dat je een verhaal leest, maar ondertussen leer je heel veel over deze dieren.
De verhalen worden in dit boek ondersteund door mooie illustraties getekend door Martijn van der Linden. Deze illustrator heeft bij elk dier wat beschreven wordt een illustratie gemaakt ter grote van twee pagina’s. De kleuren die hierbij gebruikt zijn, blauwtinten, wit en grijs, sluiten perfect aan bij het thema van het boek.

Bekroond met een Gouden Griffel
Dit boek is in 2012 bekroond met de Gouden Griffel. Het commentaar van de jury luidde: “Bibi Dumon Tak schrijft frisse, aanstekelijke portretten waarin de ijskoude pooldieren tot leven worden gebracht in een voortreffelijke stijl: nonchalant maar raak, opgewekt, liefdevol, aaibaar en zeer geestig. Bibi Dumon Tak probeert van iedere zin een feestje te maken. Winterdieren is een parel binnen de non-fictie.” Querdio Kinderboeken

 

Recensies

Ik juich voor jou

IMG_1793Voor de leeschallenge van de Kinderboekenjuf las ik deze week het boek ‘Ik juich voor jou’. Dit is een boek waarin Edward van de Vendel gedichten heeft geschreven over atleten, stuntelaars, kampioenen en verliezers. Deze gedichten passen bij de illustraties die Wolf Erlbruch gemaakt heeft.

Zoals ik net al schreef, hebben de gedichten in dit boek allemaal een link met sport. Ze gaan over het willen presteren en de druk die dit met zich meebrengt, over het plezier in het sporten. Helaas vind ik niet alle gedichten in dit boek even aansprekend. In sommige gedichten worden te gecompliceerde zinnen gebruikt waardoor het gedicht lastig te begrijpen is. Dit merkte ik ook toen ik enkele gedichten voordroeg aan mijn klas.

De illustraties in dit boek zijn heel mooi gemaakt door Wolf Erlbruchs. Hij tekent dieren op een menselijke manier. Hierdoor lijkt het net of deze dieren écht de sport kunnen spelen die zij uitbeelden op de illustratie.

Mijn favoriete gedicht uit dit boekje is This varkentje. De boodschap van dit gedicht is, naar mijn mening, dat mensen moeten doen wat zij willen en zich niets moeten aantrekken van de mening van omstanders. Dit gedicht heb ik ook al meerdere keren gebruikt op mijn werk, onder andere in mijn klas bij de opening van de jaarlijkse gedichtendag bij ons op school en in mijn opleiding tot leescoördinator.

IMG_1794

Recensies

Vrolijk

IMG_1684

“Duik in dit boek en laat je door de bijzondere vissen meevoeren van benieuwd naar verdrietig, van verlegen naar trots en van boos naar gelukkig.”

Bovenstaande tekst staat op de achterflap van het boek ‘Vrolijk’, geschreven door Mies van Hout. Deze tekst vertelt precies waar het boek over gaat. Elke twee bladzijden staat er een emotie centraal. Op de ene pagina uitgedrukt in één woord, op de andere pagina uitgebeeld in het gedrag van getekende vissen.

Dit prentenboek zag ik liggen op een boekenmarkt en viel mij tijdens het doorbladeren op. Felle en donkere kleuren wisselen elkaar af. Vissen zijn getekend op een donkere achtergrond en de woorden zijn veelal geschreven op een felgekleurde achtergrond. Onderzoek op de site van Mies van Hout leerde mij dat alle tekeningen uit dit boek direct op papier zijn gezet, zonder eerst geschetst te hebben. Mies van Hout heeft honderden vissen getekend voor dit boek en uiteindelijk zijn de twintig mooiste vissen uitgekozen. Wat nog heel speciaal is, is dat de woorden niet zomaar geschreven of gedrukt zijn. De woorden zijn allemaal getekend. Het ene woord met meerdere kleuren, de ander met maar één kleur. Het ene woord met maar één lettertype, het andere woord met meerdere lettertypen door elkaar.

Het boek doet heel speels aan en ik kan mij voorstellen dat het voor jonge kinderen leuk is om door dit boek te bladeren. Bij het lezen van dit boek, kwam ik meteen tot een idee om dit boek in de klas in te zetten:
– Je kiest één emotie uit en bespreekt deze met de leerlingen. Wanneer voel je deze emotie? Wat voel je bij deze emotie? Hoe zie je eruit bij deze emotie?
Deze activiteit kan je al vanaf de kleutergroepen inzetten.
– In de hogere groepen kun je de leerlingen een creatieve schrijfopdracht geven waarin één van de emoties uit dit boek centraal staat.
– Scan de platen en de woorden in, print ze uit en lamineer ze. Je kunt hier allerlei coöperatieve werkvormen mee doen: je kunt de leerlingen hun ‘maatje’ laten zoeken, je kunt de leerlingen elkaar laten ondervragen over hun kaartje. Wat ook kan is dat je hints gaat spelen. Je geeft een kaartje aan een leerling en deze beeldt aan de klas de emotie uit of omschrijft de emotie zonder het woord te gebruiken. Het is aan de klas om te raden om welke emotie het gaat.

Recensies

Het geheim van de landkaart

Deze week las ik mijn zesde boek voor de ‘Leeschallenge’ van de Kinderboekenjuf. Het boek dat deze week aan de beurt was, was: ‘Het geheim van de landkaart’. Geschreven door Jack Chabert en geillustreerd door Kory Merritt. Dit boek is het eerste deel uit de Poptropica-serie. Inmiddels is er ook een tweede en een derde deel van deze serie uitgebracht.

IMG_1539

Voordat ik dit boek ging lezen, wist ik niet zo goed wat ik er van kon verwachten. Ik had de achterflap gelezen en even door het boek gebladerd. Op de achterflap staat een hele korte omschrijving van het boek en bij het doorbladeren zag ik vooral veel illustraties en relatief weinig tekst. Het boek is een graphic novel. Ik heb al wel eerder graphic novels gelezen zoals de boeken van ‘De Waanzinnige Boomhut’, ‘Het leven van een loser’ en ‘Het dagboek van een muts’. Maar in die boeken is er nog veel tekst en zijn de illustraties zwart-wit. In de boeken van Poptropica zijn alle afbeeldingen in kleur gedrukt en zijn de teksten in het zwart.
In het begin van het boek vond ik het lastig om in het verhaal te komen. Het boek begint namelijk midden in een situatie dat de hoofdpersonages in een luchtballon zitten en niet veel later neerstort. Ze landen midden in de jungle waar er van alles gaat gebeuren. Halverwege het boek begon ik pas in het verhaal te komen, snapte ik wat de verhaallijn was en kon ik plaatsen waar het nou precies over ging.

Op een schaal van 0 tot 5 krijgt dit boek van mij een 2. Ik vond het moeilijk om in het verhaal te komen en ik vind de verhouding tussen tekst en illustraties uit balans.

Dit boek heb ik ook door een aantal leerlingen uit mijn klas laten lezen en zij vonden het volgende:

  • Het was een grappig en leuk boek, een beetje spannend en avontuurlijk. – Sterre, 9 jaar
  • Ik vond het boek super grappig en af en toe heel spannend. Ik zat er echt helemaal in. – Manar, 10 jaar
  • Superleuk en grappig boek. Zeker een aanrader voor kinderen die moeilijk kunnen lezen. Het is een topboek. – Loïs, 9 jaar
  • Het boek was heel leuk, spannend en grappig. – Izairah, 9 jaar